تمام آنچه از من باقیست...

تمام آنچه از من باقیست... سنگی بر پیشانیِ سنگیِ کوهی خورد؛سنگ شکست،کوه خندید.روزی کوه می شکند...خواهی دید.

	درباره وبلاگ امروز دانستم که نمی توان خورشیدی دوباره ساخت.پس به رنگ سرخ،خورشیدی بر سقف کلبه ی گلین خود کشیدم.اما نمی دانم چگونه می توانم همه ی مردم را در کلبه ی کوچک خود جای دهم،شاید کسانی در این میان کشته شوند... ××××××××××××××××××× مدتهاست كه ديگر نوشتن را فراموش كرده ام مطالب وبلاگم نوشته ي خودم نيست قرض گرفته ام...اين دفعه هم نشد كه خودم بنويسم ...باشد همه اش از دوستان بماند،تا بعد شايد روزي توانستم دوباره مثل قديم بنويسم فهرست اصلی صفحه اصلی آدرس ایمیل آرشیو وبلاگ نوشته های پیشین مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 طراح قالب H A M E D RSS POWERED BY BLOGFA.COM	رخت سبز پوشید حیاط کوچک خانه مان، و عطر یاس، لابلای برگها... اما تو؛ نیامدی... می بندم پنجره ی بی نگاه را خورشید را هم نمی خواهم! می دانم... نمی آیی! نوشته شده توسط نعیمه در ساعت موضوع: \| لینک ثابت به آسمان نگاه می کنم، به ابر های سرگردان، به کفشهایم، ... می دانم! آمدنت را نخواهم دید... نوشته شده توسط نعیمه در ساعت موضوع: \| لینک ثابت صبح خاموشی است و تنها کفشدوزک پیری با خاطرات متعفنش از جاده عبور می کند! نوشته شده توسط نعیمه در ساعت موضوع: \| لینک ثابت با هم پریدیم ؛ تو زیر سقف خانه تان گیر کردی ، و من به بی خانمانی ام ایمان آوردم! نوشته شده توسط نعیمه در ساعت موضوع: \| لینک ثابت
		T E M P L A T E D E S I G N E D B Y H A M E D A L I V E R D I