تبليغاتX
تمام آنچه از من باقیست...
 

 

تمام آنچه از من باقیست...

 

 

سنگی بر پیشانیِ سنگیِ کوهی خورد؛سنگ شکست،کوه خندید.روزی کوه می شکند...خواهی دید.

 

 

             

 

 

درباره وبلاگ

امروز دانستم که نمی توان خورشیدی دوباره ساخت.پس به رنگ سرخ،خورشیدی بر سقف کلبه ی گلین خود کشیدم.اما نمی دانم چگونه می توانم همه ی مردم را در کلبه ی کوچک خود جای دهم،شاید کسانی در این میان کشته شوند...

×××××××××××××××××××
مدتهاست كه ديگر نوشتن را فراموش كرده ام

مطالب وبلاگم نوشته ي خودم نيست

قرض گرفته ام...اين دفعه هم نشد كه خودم بنويسم

...باشد

همه اش از دوستان بماند،تا بعد

شايد روزي توانستم دوباره مثل قديم بنويسم


فهرست اصلی

صفحه اصلی

آدرس ایمیل

آرشیو وبلاگ


نوشته های پیشین

مرداد 1387

تیر 1387

خرداد 1387

اردیبهشت 1387

فروردین 1387

اسفند 1386

آذر 1386

آبان 1386

مهر 1386

شهریور 1386

تیر 1386

خرداد 1386

اردیبهشت 1386

فروردین 1386

اسفند 1385


طراح قالب

H A M E D


  RSS  

POWERED BY
BLOGFA.COM

 

     

صدای سکوتت می آید

از لای نسیم

که بی خیال

چشم هایم را می برد

تا نا کجا!

نا معلوم!

و آنجا رهایم می کند،

بی نشان!

 

نوشته شده توسط نعیمه در ساعت موضوع: | لینک ثابت



 

 

 

 

 

 

T E M P L A T E     D E S I G N E D     B Y     H A M E D     A L I V E R D I